GEERT  IN  JAPAN  (ZOMER  EN  HERFST)

7 years ago

Nu is het echt al een hele tijd geleden dus ik heb maar besloten om in plaats van weken seizoenen te gebruiken. Eerst en vooral de zomer. De start van de zomer was erg zwaar voor mij vooral de ochtendtrainingen waren erg warm, dit betekende dus meer afzien en meer in en rond stinkende kendogis te lopen. Maar eenmaal ik de hitte gewoon werd begon ik het aangenamer te vinden, je moet alvast niet lang werken om jezelf op te warmen en dat is zeker en vast een plus als je in een langer rij staat aan te schuiven.

Eind augustus begon onze zomervakantie, dit wil zeggen dat we 3 weken geen kendo zouden hebben, een welverdiende kendo-vakantie zou je denken maar daar hebben wij toch niet aan meegedaan. Onder de internationale studenten gingen we met een aantal dagelijks op ons eigen trainen in de kendojo om alvast maar geacclimatiseerd te geraken voor de komende zomerstage. Om daar nog een schepje bovenop te doen gingen we dan ook trainen om 2 uur s’middags op het warmste punt van de dag. Daar heb ik toch alvast 1 van mijn zwaarste trainingen in Japan meegemaakt.

Ook rond die periode Zijn Chieko, Wesley, Stefan en Sakura naar Japan gekomen natuurlijk gingen wij elkaar proberen te ontmoeten, dus pakte ik mijn rugzak en ging ik naar Tokyo om te overnachten in een “comfortabel” capsulehotel. De dag nadien zou ik iedereen ontmoeten in Meiji University (dit is de universiteit waar Hirakawa-sensei ook les geeft). Het was erg leuk om iedereen nog eens terug te zien en ik heb ook genoten van nog eens in het nederlands te kunnen praten. De training in Meiji was erg aangenaam, ook het feit dat er airco in de dojo was was een aangename verrasing, de dag nadien zijn we naar een kleinere dojo gegaan in de buurt van Hirakawa-sensei zijn huis. Toen hebben we een van de 4e jaars uit Meiji universiteit ontmoet, even laten weten dat deze 4e jaars enkele weken later kapitein was van de Meiji ploeg op het Kantou Ploegen tornooi die daar een 2e plaats behaald heeft door te winnen van Tokai in de halve finales en nipt te verliezen van Kokushikan in de finale, en Amano-sensei, zeker iemand die misschien later nog een belangrijke rol kan spelen in het Belgische kendo.

Na de training ging ik naar Tokai Universiteit om daar te overnachten, aangezien ik een viertal jaar geleden al eens in Tokai Universiteit geweest was voelde ik mij direct thuis. De dag nadien hadden we alweer training met Hirakawa-sensei en Amano-sensei. Die dag en de dag erna hadden we ook de kans om shiai te doen tegen enkele van de Japanse studenten, ik heb er ook eentje met Wesley kunnen doen wat natuurlijk erg leuk was. Na de 2e dag in Tokai moesten Wesley, Chieko en Sakura nog andere plaatsen bezoeken dus hebben we toen maar afscheid genomen. Stefan en ik bleven nog enkele dagen in Tokai waar we dan nog een training konden meepikken met Amano-sensei en nog even konden sightseeing. Op het einde van de week keerde ik terug naar Katsuura, ik was toch blij dat ik terug was de kaikan begint echt als thuis aan te voelen en de groep Bekkasei groeit ook steeds dichter bij elkaar.

Dan kwam de zomerstage, daarvan had ik al een paar verhalen gehoord en ik was toch een beetje bang dat ik de stage misschien niet volledig ging kunnen meedoen. De eerste 2 weken gingen verbazend vlot, de trainingen die we in de zomer hadden gedaan bleken geholpen te hebben want vele van ons bleken fitter dan de Japanse studenten in het begin. De 3e en laatste week was toch iets zwaarder, Daar nam Ijima-sensei enkele trainingen over en ofwel waren die veel zwaarder of was het de opgebouwde vermoeidheid maar velen begonnen af te haken. De laatste training van de stage voelde toch alvast als de zwaarste aan, en dat was niet alleen voor de buitenlanders zo, 2 Japanse studenten zijn die dag ingestort en geraakten niet meer recht, na de training waren we allemaal opgelucht dat de stage eindelijk voorbij was maar tevreden dat we het doorstaan hadden.

Ongeveer een maand later ben ik met de enkele van de andere Bekkasei naar Obirin University geweest waar we warm werden ontvangen door Ito-sensei en Shiroyama-sensei, ik moets ook zeker en vast de groetjes doen aan Chieko vanwege Mori-sensei bij deze, dit zijn allemaal sensei die regelmatig af komen naar Brussel voor de winterstage, velen bleken mij te herkennen maar ik moet spijtig genoeg toe geven dat ik niet alle namen kon herinneren. Die zaterdag avond zijn we dan ook nog gaan drinken en eten met de Sensei wat zeer plezant was. Een erg geslaagd weekend.

De weken nadien begonnen de gewone trainingen terug dit tot het All Kantou Team Tornooi, zoals ik al zijn heeft Meiji en Tokai daar erg goed op gedaan waar ik erg blij mee was, maar Budai verloor al in de 2e ronde (tegen de uiteindelijke 3e) dit wil zeggen dat zij niet naar de All Japan mogen en dat is toch een grote teleurstelling voor zowel de studenten als de heren-coach Marubashi-sensei. De week daarop volgende het All Kantou Women Team Tornooi waar de dames toch de eer redden van de school en een 3e plaats pakten. Dit verbeterde echter de trainingen niet (of misschien wel…), aangezien Marubashi-sensei erg teleurgesteld was begon hij de trainingen zwaarder te maken, de kakari-keiko op het einde van de training was niet iets om naar uit te kijken en voor de dames was het waarschijnlijk nog erger, zij trainden in een andere dojo met Iwakiri-sensei en werden ongetwijfeld elke dag tot hun limiet gepushed, jammergenoeg hebben de dames teleurgesteld op de All Japan en verloren zij in de eerste ronde wat voor Iwakiri-sensei een signaal was dat ook de ochtend-trainingen zwaarder mogen worden =).

Dan komen we tot nu waar de ochtendtrainingen nog altijd zwaar zijn en waarschijnlijk de clubtrainingen volgende week weer zwaarder worden aangezien het vandaag tornooi was, het volgende belangrijke dat er aankomt is de Winterstage, dit is slechts een week, maar elke morgen om 5 uur met de ramen van de dojo open en in putje winter met een intensiteit van training die we blijkbaar nog niet hebben meegemaakt, ik zal zeker nog iets laten weten hoe dat verlopen is.

Even nog laten weten voor de mensen die misschien al geruchten hebben horen rond gaan, er is even sprake geweest dat ik hier nog een jaar langer zou blijven en nog wat meer kendo zou kunnen doen, ik maakte kans op een mooie beurs die de universiteit voorstelde, maar dit is uiteindelijk niet doorgegaan dus ik zal zoals gepland midden maart terug naar België komen.